زخم پای دیابتی

زخم پای دیابتی سالانه در دو درصد افراد دیابتی ایجاد میشود که اگر علاوه بر دیابت سیستم عصبی پا نیز در گیرشود شیوع زخم پا به هفت درصد افزایش می یابد.

اگر فردی نیز دچار زخم پا بوده و زخم بهبود یافته باشد احتمال ابتلای دوباره تا ۵۰% افزایش می یابد.

اهمیت زخم پای دیابتی:

  1. زخم پای دیابتی مهمترین عارضه دیابت معرفی شده است.
  2. هر ۳۰ ثانیه یک قطع عضو در دنیا به علت دیابت اتفاق می افتد.
  3. دیابت، شایعترین علت آمپوتاسیون غیر تروماتیک است.
  4. مشکلات پا یکی از شایعترین عوارض منجر به بستری شدن در افراد دیابتیک است.
  5. خطر قطع اندام در افراد دیابتی ۴۶-۱۵ برابر افراد غیر دیابتی است.
  6. ۱۹-۱۷ درصد بیماران، آمپوتاسیون دوم را ظرف همان سال تجربه می کنند.

پای فرد دیابتی خود به خود زخم نمیشود بلکه عوامل زیادی در آن دخیل هست که کنترل نشدن قند خون یکی از این عوامل است.درصورت کنترل نشدن قند خون برخی مکانیسمهای ایمنی بدن دچار اختلال شده و احتمال ابتلا به عفونت ها افزایش می یابد و در پی آن زخم ایجاد میشود.

بطور کلی

زخم پای دیابتی یکی از عوارض قابل توجه دیابت است و بیشترین قسمت عوارض پای دیابتی را تشکیل می دهد.

حدود ۱۵%مبتلایان به دیابت گرفتا زخم پای دیابتی میشوند و حدود ۸۴% مپارد قطع قسمت انتهایی پا را تشکیل میدهد.

در طی بیست سال اخیر افزایش مرگ و میر ناشی از دیابت بیشتر ناشی از عوارض عروقی دیابت بوده است که شامل درگیری عروق ریز مانند درگیری های کلیه و رتینوپاتی و درگیری عروق بزرگ شامل عروق انتهایی اندامهای تحتانی که بدنبال آن اختلال در فرایند ترمیم زخم رخ می دهد.

مکانیسم ایجاد زخم پای دیابتی :

  1. معمولا علت اصلی ایجاد زخم فقدان حس درد در زمینه نوروپاتی است.
  2. از طرفی دیگر خود نوروپاتی پوست پا را خشک و شکننده میکند و استعداد ترک برداشتن پوست را افزایش میدهد.
  3. از طرف دیگر به علت اختلال سیستم ایمنی , سازوکار مقابله با میکروبها در افراد دیابتی مختل شده و زخم افراد دیابتی در معرض عفونت قرار دارد.
  4. از طرف دیگر بعلت درگیری عروقی,خونرسانی به بافتهای آسیب دیده مختل می گردد و ترمیم بافت را با اختلال مواجه میکند.

علل ایجاد زخم های دیابتی :

  1. نوروپاتی پا
  2. اختلال عروقی محیطی
  3. نوروواسکیمیک
(افراد دیابتی مراقب راه رفتن و اشیاع باشند)
(نوروپاتی پوست پارا خشک و شکننده میکند)

اختلال اعصاب در افراد دیابتی :

اختلالات اعصاب در پای افراد دیابتی میتواند در بلند مدت موجب فلج شدن عضلات کف پا شده و این فلجی موجب تغییر شکلهای مختلفی در پا میشود.

تغییر شکل یافتن پا به نوبه خود موجب میشود در موقع راه رفتن به قسمتهای خاصی از کف پا فشارهای بیشتری وارد شود و این فشارهازمینه را برای بروز زخم فشاری فراهم میکنند.

اختلالات بینایی هم که از عوارض دیابت است میتواند به ایجاد این عارضه کمک کند.

دید کم موجب میشود بیمار نتواند به خوبی جلوی پای خود را ببیند و پا را در موقعیتهای نامناسب قرار میدهد که این موضوع احتمال آسیب دیدن پا را بیشتر میکند.

تمام این موارد دست به دست هم میدهند تا موجب شود کف پای بیمار زخم های شدید و مقاوم به درمان پیدا کند.

عفونت کف پای این بیماران در ابتدا محدود به پوست است ولی بعد از مدتی به بافتهای عمقی و استخوان کف پا هم سرایت کرده و موجب عفونت اسنخوان یا استوملیت میشوند.

در عفونت پای این بیماران بیش از یک میکروب فعالیت دارد.ولی شایع ترین آنها استافیلوکوک طلایی است.

نقاط فشار در کف پا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فهرست مطالب

بستن (Esc)
برای دیدن نوشته هایی که دنبال آن هستید تایپ کنید.
منوی دسته بندی های خود را در تنظیمات سربرگ در بخش منوی موبایل مشخص کنید.
سایدبار Scroll To Top